Loft in the City of Angels

สรุปเหตุการณ์ในชีวิตฉันในรอบสัปดาห์ เปิดมาอาทิตย์นี้มาทำงานด้วยอารมณ์ซอมบี้ ไม่มีแรงจูงใจอย่างแรงออฟฟิศก็ประชากรเบาบาง ทีมงานในแผนกพอสิ้นเดือนก็ออกไปอีก 3 คน ไล่ตั้งแต่หัวหน้าเรา ลูกน้องเรา รุ่นน้องอีกฝ่าย ทุกคนก็ไปที่ชอบๆ กันหมด เฮ้อ 2 คนแรกนี่รู้กันตั้งแต่เนิ่นๆ แต่คนหลังนี่รู้แป๊บเดียว วันนี้นั่งทำงานที่ออฟฟิศจะเรียกว่าทำงานก็ไม่ถูก หนักไปทางนั่งทอดหุ่ยซะมากกว่า การที่ไม่มีแรงจูงใจในการทำงานนี่ทำร้ายสุขภาพจิตอย่างหนัก ตอนเย็นทนไม่ไหวเลยออกไปที่ไซท์ แล้วก็แจ็คพ็อตแตกเพราะว่าฝนตก อืม นะ ฟ้าพิสูจน์คนดีเหลือเกิน ตอนแรกนึกว่าจะอยู่แป๊บเดียวแต่ปรากฎว่ายาวเลยกว่าจะกลับก็เกือบทุ่มนึง วันนี้มาต่อรถที่น้อมจิตต์ กว่ารถแอร์จะมาก็ประมาณนึง มาถึงบ้าน 2 ทุ่มดี ถึงเร็วหน่อย ด้วยความที่วันนี้เซ็งมากเลยโทรไปคุยกับพี่ที่ทำงานเก่า แต่ก็รู้จักกันน่ะ ก็เลียบๆเคียงๆ ตล่อมดูว่าสถานการณ์ทางนู้นเป็นยังไงมั่งฟรีซคนหรือเปล่า ก็เลยได้คำตอบว่าไม่ฟรีซแล้วก็แผนกเค้ารับคนอยู่ ก็ให้ลองส่งไปดู ก็ดีได้ข่าวสารเพิ่ม เติมเดี๋ยวพรุ่งนี้ไปจิกอีกที่นึงด้วยว่าตกลงยังไง

ส่วนเรื่องเรียนตอนนี้ก็ดูอยู่หลายที่ตั้งแต่ธรรมศาสตร์ก็มี MIM กับ MBA อันแรกสมัครแล้ว แต่ยังสมัครไม่เสร็จ ส่วนอันที่สองนี่สมัครสอบวิชาความถนัดแล้ว จ่ายตังค์แล้วแต่ยังหาที่สมัคร MBA ไม่เจอ มาที่มหิดลซึ่งตอนนี้ยังไม่ถึงช่วงรับสมัคร มีสาขาที่น่าเรียนเยอะเลือกไม่ถูกเลยล่ะ แต่ที่สนใจมากสุดจะเป็นการจัดการกลยุทธ์ซึ่งเป็นภาคภาษาไทยแฮะจริงๆเปิดเป็นภาษาอังกฤษได้นะเนี่ย พอมาดูใกล้บ้านก็มีรามที่ตอนนี้มีเปิดอยู่สัมภาษณ์อย่างเดียวเป็น MBA ที่ถ้าผ่านก็เรียนรอบพฤศจิกายน ส่วนเกษตรที่ไกลหน่อยก็มี Y-MBA อันนี้ท่าทางจะไปเรียนลำบาก แล้วก็ดูที่ใกล้บ้านอีกอันนึง เอแบค อันนี้ยังไม่มีข่าวเท่าไหร่ ที่นี่ก็มีหลายหลักสูตร

หลังจากเขียนบล็อกมาได้สักพักนึงแล้วเกือบเดือน เขียนไปได้ 20 หัวเรื่อง ตอนนี้มีคนเข้ามาอ่านตั้ง 999 เลขสวยเชียว แต่ที่เขียนถึงก็เพราะเลขสวยเนี่ยแหละ สักไม่กี่วันก่อนเพิ่งเขียนว่า 777 ตอนนี้เพิ่มขึ้นมาตามลำดับ แต่ข้อหนึ่งก็คือว่าเราเองก็ดูเยอะประมาณนึงด้วยเพราะว่า มาดูเรื่องจัดหน้า ระหว่างเบลาเซอร์ อีกอย่างนึงที่รู้สึกไม่แน่ใจว่าคิดไปเองหรือเปล่ารู้สึกว่ามีคนอ่านประมาณนึงแต่ว่า ไม่ค่อยแสดงความคิดเห็นเท่าไหร่ ก็เหมือนว่าเราเป็นนิตยสารเล่มหนึ่งที่คุณๆเปิดอ่านนั่นแหละ แต่ว่าคนทำหนังสือก็อยากรู้ฟีดแบ็กเหมือนกัน เพราะฟีดแบ็กก็ให้สิ่งดีๆกับเราไม่ใช่เหรอ คนอ่านก็ได้แสดงความคิดเห็นฝึกสมอง คนเขียนก็ได้รู้จักคนอ่านมากขึ้น ตอนนี้อีกปัญหานึงคือว่าเขียนสองที่นี่ลำบากเหมือนกันแฮะ รู้สึกว่ามันไม่ค่อยสบายเหมือนเขียนที่เดียว ตัวเราเองไม่อยากที่จะเขียน 2 ที่โดยที่เนื้อหาเหมือนกัน ก็จะพยายามให้ถึงที่สุดแล้วกัน