Loft in the City of Angels

เพิ่งกลับจากการดูหนังที่ตอนแรกไม่คิดว่าจะได้ดูเรื่องนี้ เพราะว่าดูจากหนังตัวอย่างแล้วไม่ได้สนใจมากนัก คิดว่าเป็นการนำศิลปะการต่อสู้มาเป็นหลักในการดำเนินเรื่อง เหมือนหนังแอ็คชั่นทั่วๆไป แต่จากการที่เราเป็นพวกผีที่สิงอยู่ตามเว็บไซต์ต่างๆ เลยได้ข้อมูลว่าหนังเรื่องนี้มีดีกว่านั้น วันนี้ก็เลยตัดสินใจไปพิสูจน์กันเลย

มวยไชยาเป็นศิลปะมวยไทยประจำถิ่นอำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีชื่อเสียงมากสมัยรัชกาลที่ 5 - 6 จนมีนักมวยจากไชยาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นหมื่นมวยมีชื่อ อันนี้เป็นข้อมูลจากวิกิที่มีคนเขียนอธิบายไว้

หนังได้ดำเนินเรื่องตั้งแต่สมัยเด็กของตัวละครหลักจนกกระทั่งโตขึ้นมา โดยแต่ละคนก็มีบุคลิกต่างกันไปไม่ว่าจะเป็นสะหม้อ เผ่าและเปี๊ยก ที่เป็นศิษย์ร่วมค่าย เพื่อนร่วมอุดมการณ์ ที่เรียนมวยจากครูทิวและแกร่งพี่ของเผ่า ทั้งสามก็มีฝันที่อยากจะเป็นนักมวยเพื่อที่จะได้เปิดตัวเข้าสู่โลกกว้างโดยใช้ฝีมือเข้าแลก (เหมือนกับบราซิลที่เด็กๆคลานได้ก็รู้จักฟุตบอลก่อนของเล่นอย่างอื่น กีฬาเป็นความหวังหนึ่งอย่างของคนที่มีทรัพยากรจำกัดในการไปสู่ชีวิตที่ดีกว่า)

เมื่อเวลาผ่านพ้นไปชีวิตมันก็ไม่ได้เรียบง่ายในการดำเนินชีวิตนัก ในหนังก็อาจจะพ้องกับชีวิตเราๆในปัจจุบันอยู่ก็ได้ ไชยาได้สร้างจุดพลิกผันในเรื่องให้ทั้งสามต้องมีทางเดินต่างกันไป ทุกคนก็มีฝันที่อย่างไปสู่สิ่งดีๆ แต่ว่าบางครั้งชีวิตอาจจะไม่ได้มีทางให้เราได้เลือกมากนัก ซึ่งในไชยาก็ได้ฉายประเด็นนี้ให้เราดูกันผ่านแผ่นฟิลม์ เรื่องประเด็นนี้ทำให้นึกถึง Anakin Skywalker ที่ตัดสินใจเข้าสู่ด้านมืดไปเป็น Dark Vader เช่นกันในหนังก็มีเลือกเส้นทางที่ต่างกันไป แต่สุดท้ายหนังก็ได้แสดงถึงมิตรภาพของเพื่อนที่มีมานานกว่ายี่สิบปีที่ไม่ว่าอย่างไรก็ภาพในวันเก่าก็ยังคงอยู่

หนังโดยรวมชอบมาก ทำหนังได้ดีกระชับ เล่าเรื่องได้อย่างต่อเนื่อง มีจุดดึงดูดความสนใจทั้งเรื่อง ดูไปก็ลุ้นไป อารมณ์หนังมีทั้งฉากแอ็กชั่นมันส์ๆ ฉากซึ้งๆ ที่คาดว่าเรียกน้ำตาได้หลายฉากอยู่เหมือนกัน อีโรติกก็มี ฉากขำๆก็มี เป็นหนังที่ผ่านการผสมดีกลมกลืนตลอด ถ้าให้ดาวที่ตัวเองชอบแล้วก็ขอให้ที่ สี่ดาวครึ่ง

ความคิดเห็นส่วนตัวคือว่า อยากให้ช่วยๆกันดูหน่อย มาเชียร์ไม่ได้อะไรหรอก แต่อยากให้คนที่กำกับหนังดีๆได้เงินด้วย กล่องด้วย ไม่งั้นต่อไปหนังไทยก็มีแต่วนไปเวียนมาอยู่แถวๆที่เห็นนั่นแหละ หนังเรื่องนี้โดยส่วนตัวแล้วกำลังคิดว่าจะเหมือนโหมโรงหรือเปล่า ใบปิดออกมาก็ไม่ดึงดูดเหมือนกัน ประชาสัมพันธ์ก็อย่างที่เห็น รอบที่ไปดูคนก็ไม่เต็มโรง เพราะคนไม่รู้มั๊งว่าหนังเกี่ยวกับอะไร อย่างเราก็นึกว่าบู๊อย่างเดียว แต่หนังมันมีมากกว่านั้น อยากจะบอกว่าการตลาดหนังเรื่องนี้อ่อนมาก ขนาดจะหาเว็บไซต์ยังหาไม่เจอเลย ใช้กูเกิ้ลเจอแต่ ไชยา มิตรชัย หรือไม่ก็อำเภอไชยา น่าเสียดายว่าหนังดีถ้าการตลาดแข็งๆป่านนี้ยอดพุ่งไปแล้ว

แต่ช้าก่อนหนังเรื่องนี้มีความเป็นได้ว่าจะเกิด viral marketing ก็มาปูเสื่อดูกันว่าจะเดินตามเส้นทางโหมโรงได้หรือไม่

วันอาทิตย์ได้ดูหนังเรื่อง 300 วันนี้เลยขอเอามาเล่าแทนละกัน ในชีวิตไม่ค่อยมีเหตุการณ์อะไรเท่าไหร่

เรื่องสามร้อย เป็นหนังย้อนยุคแอคชั่นที่พูดถึงยุคสมัยโบราณ นึกถึงอารมณ์การแต่งตัวก็ประมาณ gladiator กับ troy ประมาณนั้น โดยเรื่องนี้จะพูดถึงความกล้าที่มีอยู่ในชาวสปาร์ตาร์ที่ชีวิตจะมีความผูกพันกับสงครามมานานเท่านาน

หนังถ้าจะว่าไปก็เหมือนหนังประวัติศาสตร์ที่ได้พูดถึงความกล้าหาญของชาวสปาร์ตันที่นำโดยกษัตริย์ลีโอไนดัสเพื่อต่อสู้กับการล่าอาณานิคมของเปอร์เซียที่มีกองทัพมหาศาล แต่ว่าลีโอไนดัสนำทหารไปสู้รบเพียงสามร้อยคนเท่านั้น

เรื่องที่น่าคิดก็คือว่าทั้งสองฝ่ายต่างที่จะคงไว้ซึ่งหน้าบันทึกในประวัติศาสตร์ กล่าวคือฝ่ายสปาร์ตันก็ต้องการที่จะเป็นเสรีชนที่ไม่ยอมตกอยู่ภายใต้การควบคุมของผู้ใด ถ้าต้องเป็นทาสก็ขอสู้จนตัวตายดีกว่า ขณะที่ฝ่ายเปอร์เซียก้ต้องการที่จะจารึกว่าตัวไปครอบครองดินแดนไปทั่วโลก และจะทำลายข้อมูลการคงอยู่ของชาวสปาร์ตันออกไปจากประวัติศาสตร์เสียให้สิ้น เพราะว่าเป็นเผ่าที่พิชิตได้ยากเย็นเหลือเกิน (เหตุการณ์คล้ายคลึงกันคือ จิ๋นซีฮ่องเต้ได้ทำลายหนังสือและบันทึกคำสอนไปมากมายในช่วงที่รวบรวมแผ่นดินจีน)

แต่มาวันนี้การเวลาผ่านไปเกินกว่าสองพันปี ตำนานความกล้าหาญของชาวสปาร์ตันก็ยังคงอยู่มาจนถึงวันนี้

เขียนไปเขียนมาไม่ได้พูดเกี่ยวกับหนังเลยแฮะ

PRANBURI

หายไปนานอยู่เหมือนกันภารกิจเยอะเป็นพิเศษช่วงนี้ ช่วงที่หยุดยาวนั้นอย่างที่ไดอารีหน้าก่อนบอกไว้ว่าจะไปทะเล สรุปว่าเราไปที่ปราณบุรี เดี๋ยวมาดูรูปตามกันได้เลยนะ

ก่อนจะเข้าที่พักที่อยู่ติดฝั่งทะเลปราณบุรี บริเวณตอนนี้มีที่พักเต็มไปหมดทั้งที่สร้างใหม่และที่กำลังสร้าง ส่วนที่เราพักนั้นรู้สึกว่าจะสร้างมานานแล้ว

พักกันที่บ้านปราณรีสอร์ท บ้านปราณรีสอร์ทเป็นที่พักเล็กๆ ค่อนข้างเป็นส่วนตัว แต่ช่วงที่เราไปพักนั้นก็เต็มทุกห้อง โดยที่เราเป็นกลุ่มสุดท้ายพอดี

บรรยากาศตกแต่งของบ้านปราณนั้นก็ออกแนวผสมผสานเขตร้อนระหว่างบาหลีและมอร็อคโค บาหลีนี่ดูจากการใช้วัสดุตกแต่ง ส่วนมอร็อคโค่นี่มาจากสีสดๆของบ้าน อย่างสีส้ม

เวลาไปพักแล้วมีน้ำตกลงมาอย่างนี้รู้สึกว่าจะสงบดีแล้วก็ดูเย็นดีด้วย

สระว่ายน้ำที่อยู่กลางรีสอร์ท น่าอิจฉาพวกที่อยู่ใกล้สระที่ตื่นเช้ามาก็เปิดประตูลงสระได้เลย

ตรงนี้จะเป็นบริเวณด้านหน้าของห้องพักแต่ละห้องที่จะมีชุดที่นั่งรับแขกเป็นสัดส่วนห้องใครห้องมัน

หาดทรายที่นี่ละเอียดดีมาก เวลาเดินจะรู้สึกยุบๆจะจมลงไปในทรายเลยทีเดียว

รูปนี้เป็นที่พักข้างเคียง หลังใหญ่มากๆ ที่ปราณบุรีตรงติดฝั่งทะเลมีบ้านพักตากอากาศส่วนตัวเยอะเหมือนกัน บางหลังนี่เราชอบมาเลยถ่ายรูปกลับมา เผื่อว่าอนาคตจะได้สร้างมั่ง อิอิ

ไม่รู้ว่าทำไมเวลาถ่ายพระอาทิตย์ขึ้น จะออกมาเหมือนอาทิตย์ตกทุกที

ส่วนอาหารร้านที่อยู่ในปราณบุรี คือ ร้านชื่ออุดมโภชนา ถ้าจำไม่ผิด ตัวร้านจะอยู่ตรงตลาดปากน้ำปราณบุรี อาหารอร่อย ที่นั่งสะดวกสบาย ที่สำคัญราคาไม่แพง

อันนี้จำไม่ได้แล้วว่าอะไร คือพอจานลงปุ๊บก็หมดปั๊บ

กุ้งอบวุ้นเส้นตัวใหญ่มากๆ

ส่วนวันกลับก็มีแวะกันระหว่างทางตลอดเส้นทาง โดยจุดไฮไลท์ก็คือแวะที่พระที่นั่งมฤคทายวัน ซึ่งเป็นพระราชวังของรัชกาลที่ 6 ภายในได้รับการดูแลรักษาให้คงสภาพเดิมมากที่สุด



เนื่องจากปัจุจบันได้เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชม ประกอบทั้งอาคารสร้างมานาน รวมถึงที่ตั้งที่อยู่ริมทะเล เลยทำให้พระราชวังมีบางส่วนเสียหาย ก้ต้องทำนุบำรุงให้พระราชวังมีอายุยืนยาวมากที่สุด ถ้าใครมีโอกาสหรือตั้งใจจะไปเพื่อชื่นชมสมบัติชาติ ก็ช่วยกันสนับสนุนค่าบูรณะ กันบ้างก็น่าพอช่วยได้บ้าง